با مالي كه در دسترس است به اندازه هزينه حج مىشود ، در صورتي كه نتواند در آن مال هر چند با وكالت دادن در فروشش يا اجاره درازا مدت ومانند آن تصرف كند حج بر أو واجب نيست . ( 36 ) : جايز نيست در مالي كه بواسطة آن مستطيع شده تصرفى كند كه به واسطه آن از استطاعت خارج شود ونتواند تدارك كند ، چه اين تصرف پيش از تمكن از سفر باشد يا بعد از آن ، بلكه تصرف قبل از ماه‌هاى حج هم جايز نيست . ( 37 ) : اگر در سال حج ، بطور اتفاقي هزينه سفر اضافه شود ، يا زاد وراحله اى را كه تهيه نموده بود ، در وطن يا در راه تلف گرديد ، يا ضمان غير عمدى بر عهده اش آمد ، بطورى كه مال أو كافى براي حج نباشد ; حج بر أو واجب نيست . ( 38 ) : اگر انسان مالي دارد كه به مقدار مصارف حج است ، ولى عقيدة اش اين بوده كه كافى نيست ، يا غفلت داشته ، يا غافل از وجوب حج بوده - غفلتى كه معذور است - حج بر أو واجب نيست . اما اگر شك داشته يا غافل از وجوب حج بوده - غفلتى كه ناشى از تقصير أو بوده - وبعد از آن كه مالش تلف شده وتمكن از حج نشده ، دانست يا يادش آمد ، حج بر ذمه اش مستقر شده ، اگر داراى ساير شرايط بوده است .